Neuropatia obwodowa (polineuropatia) rozwija się zazwyczaj podstępnie przez wiele miesięcy, a nawet lat. Pierwsze mikrouszkodzenia dotykają bezmielinowych włókien typu C oraz słabo zmielinizowanych włókien A-delta, odpowiedzialnych za odczuwanie temperatury i bólu.

1. Parestezje w obrębie palców stóp

Uczucie mrowienia, drętwienia lub wrażenie, jakby po skórze chodziły mrówki, to jeden z najczęstszych pierwszych objawów. Zazwyczaj rozpoczyna się symetrycznie od czubków największych palców stóp i stopniowo przesuwa się w stronę śródstopia (tzw. objaw skarpetkowy).

2. Zespół piekących stóp (Burning Feet Syndrome)

Charakterystyczny, palący ból podeszwowej części stóp, który nasila się w spoczynku, zwłaszcza po położeniu się do łóżka. Pacjenci często zgłaszają potrzebę wystawiania nóg spod kołdry lub chłodzenia ich na zimnej podłodze.

3. Uczucie „chodzenia po wacie” lub po szkle

Zaburzenia czucia dotyku powodują, że podłoże wydaje się nienaturalnie miękkie, grube lub przeciwnie – sprawia wrażenie szorstkiego i bolesnego. Wynika to z opóźnionego przewodzenia impulsów do ośrodkowego układu nerwowego.

4. Zmniejszona wrażliwość na temperaturę

Trudność w odróżnieniu wody ciepłej od zimnej podczas kąpieli stóp to alarmujący sygnał uszkodzenia włókien cienkich. Stanowi to poważne zagrożenie oparzeniem lub odmrożeniem.

5. Nocne skurcze mięśni łydek i stóp

Bolesne, mimowolne skurcze mięśni wynikające z nadpobudliwości uszkodzonych zakończeń nerwowo-mięśniowych.

6. Suchość skóry stóp i brak potliwości

Zajęcie autonomicznych włókien nerwowych unerwiających gruczoły potowe prowadzi do nadmiernego rogowacenia, pękania naskórka i zwiększonej podatności na infekcje.

7. Okresowa niestabilność chodu

Gdy proces chorobowy zaczyna dotykać grubych włókien czuciowych (propriocepcja), pacjent traci precyzyjną informację o ułożeniu stóp w przestrzeni, co skutkuje potykaniem się na drobnych nierównościach.